
عشق يعني انتظار و انتظار عشق يعني هر چه بيني عکس يار
عشق يعني شب نخفتن تا سحر عشق يعني سجده ها با چشم تر
عشق يعني ديده بر در دوختن عشق يعني از فراقش سوختن
عشق يعني سر به در آويختن عشق يعني اشک حسرت ريختن
عشق يعني لحظه هاي ناب ناب عشق يعني لحظه هاي التهاب
عشق يعني بنده فرمان شدن عشق يعني تا ابد رسوا شدن
عشق يعني گم شدن در کوي دوست عشق يعني هر چه در دل آرزوست
عشق يعني يک تيمم يک نماز عشق يعني عالمي راز و نياز
عشق يعني يک تبسم يک نگاه عشق يعني تکيه گاه و جان پناه
عشق يعني سوختن يا ساختن عشق يعني زندگي را باختن
عشق يعني همچو من شيدا شدن عشق يعني قطره و در يا شدن
عشق يعني پيش محبوبت بمير عشق يعني از رضايش عمر گير
عشق يعني زندگي را بندگي عشق يعني بندگي آزادگي
از زماني كه به ياد دارم از بهشت متنفر بوده ام ... ولي وقتي عاشق شدم از خدا خواستم مرا به بهشت ببرد ... با تمام تنفـري كه از بهشت داشتم ! خـــــــيلي سخت بود ولي به خاطر قولي كه به اولين و آخرين عشق زندگيـم داده بودم ميبايست به بهشت ميرفتم ... من به قولم عمل كردم و به عشقم وفادار ماندم ولي بعد از چند سال انتظار و تنهايي در بهشت امروز فهميدم كه تنها عشق زميني من قبل از من قول جهنم را به يك مرد ديگر داده
عشق چيست؟ 3 ثانيه نگاه، 3 دقيقه خنده، 3 ساعت صفا، 3 روز آشنايي، 3 هفته وفاداري، 3 ماه بيقراري، 3 سال انتظار، 30 سال پشيماني!

حيران
سرگردان وگمنام
همچون گمنام ترين سرباز اردوگاه زندگي
همچون قويي غريب ميان قوهها
کم نمو
کم رشد
جان سخت
همچون درخت هاي ولايت
نه نابغه اش مي نويسيم و نه استاد خطابش مي کنيم و نه به معجزة کلمات عنواني را به او نسبت مي دهيم .
به تعبير خود او کلاغي که تابلوي منظر ما را متعادل مي کند .
در بازيها در نوشته ها در هر جايي که او را ببينيد يا بشنويد احساس آرامش عجيبي مي کنيد .
از هر کجاي احساس که با او متقاطع شويد در لحظه هم سفر شما خواهد شد .
معجزة هنر به تعريف او تاثير است تخفيف يک غم يا تشديد يک شادي و به شوخي هاي خاص خود شما را از کنار محالها و ناممکن ها به هيچ بغضي عبور مي دهد ...
دوستتدارمدوس
تتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
جلسه محاكمه
عشق بود و عقل كه قاضي اين جلسه بود عشق را محكوم به تبعيد به دو رترين نقطه مغز يعني فراموشي كرد. قلب تقاضاي عفو عشق را داشت ولي همه اعضا با او مخالف بودند. قلب شروع كرد به طرفداري از عشق : اهاي چشم مگر تو نبودي كه هر روز آرزوي ديدن او را داشتي ؟ اي گوش مگر تو نبودي كه در آرزوي شنيدن صدايش بودي ؟ وشما پاها كه هميشه آماده رفتن به سويش بوديد حالا چرا اين چنين با او مخالفيد ؟ همه اعضا رو برگرداندند و به نشانه اعتراض جلسه را ترك كردند تنها عقل و قلب در جلسه ماندند عقل گفت ديدي اي قلب ؟ همه از عشق بيزارن ؛ ولي من بدون عشق ديگر نخواهم بود وتنها تكه گوشتي هستم كه هر ثانيه كار ثانيه قبل را تكرار ميكند و فقط با عشق ميتوانم يك قلب واقعي باشم پس من هميشه از عشق حمايت ميكنم!!!عاقبت در هوس ديدن هم ميميريم
عشقمان مخرج صفريست که تعريف نشد
آه و افسوس که يک واژه بی تدبيريم
بعد از آن حادثه هايی که جدامان کردند
آنچنان شد که دگر از همه عالم سيريم
اشک ميريختيم و دل که نميکنديم آه
چه کنيم هر دو از اين واقعه دلگيريم
وقتی از فاصله ها گفت دلم خنديديم
فکر کرديم بهاريم که بی تغييريم
باز هم نام ترا در دل خود حک کردم
و محال است از اين ايده خود برخيزم
باز سايه بالای سرم باش عزيزم
مايه برکت چشمان ترم باش عزيزم

از عذاب رفتن تو می سوزم تو اوج غربت
واسه بودن با تو ندارم يک لحظه فرصت
اينجا اشک تو چشام را به کسی نشون ندادم
اگه بشکنه غرورم خم به ابروم نميارم
وقتی نيستی هر چی غصه است تو صدامه
وقتی نيستی هر چی اشکه تو چشامه
از وقتی رفتی دارم هر ثانيه از غصه رفتنت می سوزم
کاشکی بودی و می ديدی که چی آوردی
حالا عکست تنها يادگاره از تو
خاطراتت تنها باقی مونده از تو
وقتی نيستی ياد تو هر نفس آتيش می زنه به اين وجودم
کاش از اول نمی دونستی من عاشق تو بودم

گريه کن جدايي ها مارو رها نميکنند
آدما انگار براي ما دعا نمي کنند
گريه کن
گريه کن
منم دارم مثل تو گريه ميکنم
به خداي آسمونا گلايه ميکنم
گريه کن
تو بختمون يه برف سنگين نيومد
اين همه پرنده رد شد،مرغ آمين نيومد!!!!!!!!!
گريه کن براي روزايي که خورشيدي نداشت
دلاي من و تو که به فردا اميدي نداشت....
گريه کن،فکر کن دليلي نداری
فقط همين.............
واسه فاصله اي که از آسمونه تا زمين
گريه کن سبک ميشي.....
روزاي خوش يادت مياد
گرچه تو تقويممون نيستن اون روزا زياد
گريه کن براي رويايي که قسمت نميشه
يه شبم سر خدا واسه ما خلوت نميشه..........
گريه کن براي قولي که بهش عمل نشد.....
واسه مشکلاتي که بودش و هست و حل نشد
گريه کن براي اولا که عاشقونه بود
حال هم رو پرسيدن فقط يه جور بهونه بود
گريه کن واسه همه واسه خودت براي من
توي باروني ترين ثانيه ها ، حرفتو بزن
گريه کن تا آيينه شه باز اون چشاي روشنت
واسه موندن لازمه
فداي گريه کردنت
امروز داشتم فكر ميكردم . به همه چيز .
به اينكه اين قصه ها كي شروع ميشن . كي تموم ميشن .
همه چيز . عشق . و دوست داشتن و محبت . دوستي
واقعا وقتي توي دوستيهامون خيلي چيزها رو رعايت كنيم . هيچ وقت سردي نمياد .
به نظر من چند تا چيز هست كه بايد بهش توجه كنيم .
1 . روز تولد دوستمون يادمون باشه ...................
2 . روز ولنتاين رو حتما ازش ياد كنيم ................
3 . سعي نكنيم با جمله مسخره . دوستت دارم . همه چيزو ماست مالي كنيم .
4 . سعي كنيم از رفتارهاي كليشه اي اجتناب كنيم . كه بعضي وقتا آدمو خفه ميكنه
5 . هر دفه كه دوستمونو ميبينيم . يه شاخه گل هديه بديم. ...............................
6 . از حرفاي تكراري دوري كنيم :
توي ميل . توي ياهو . توي تلفن . لحظه ديدار . همش يه داستانو تكرار كنيم .
7 . هميشه انرزي مثبت بفرستيم براش .
و در آخر .
دوستاي نتي رو از نت بيرون نياريد . همينجا بمونن بهتره .


